Šta videti i posetiti u Makedoniji

Read-in-English-min

If you have not visited Skopje in the last few years, it is very likely that you have a wrong picture of how it actually looks like today. Macedonia’s biggest city is a strange combination of feelings and opinions among travelers, but definitely will not keep you indifferent. Continue reading in English >>>HERE


Skoplje – Najbolje iz regiona

sl.15 Skoplje-min

sl.14 Skoplje-min

Ukoliko niste posetili Skoplje u poslednjih nekoliko godina, vrlo je verovatno da imate pogrešnu sliku o tome kako on zapravo danas izgleda. Najveći grad Makedonije izaziva kod putnika zaista čudnu kombinaciju osećanja i mišljenja, ali vas definitivno neće ostati ravnodušnim. Bilo da se radi o projektu “Skoplje 2014”, multietničnosti koja je ovde prisutna ili gostoljubivosti stvanovništva, svakako da ćete se vratiti kući sa gomilom utisaka i priča.

U Skoplju ste. Slobodno lutanje ulicama bez nekog konkretnog plana može biti uzbudljiv način upoznavanja grada, gde mu dozvoljavate da vas iznenadi kako neplanirano otkrivate njegove čari koje se nađu pred vama. Međutim, ukoliko nemate mnogo vremena, a želite da kvalitetno i maksimalno iskoristite svoje vreme u Skoplju, nudimo vam uputstvo za snalaženje i alternativni vodič kroz Skoplje.

Zanimljiva informacija za srpske turiste je da je Dušan iz dinastije Nemanjića, tokom svoje vladavine premestio prestonicu iz Prizrena u Skoplje, a na tvrđavi je krunisan za cara 1346.godine.

Google navigacija >>>OVDE


Stobi arheološko nalazište

sl.1 stobi-min

Stobi leži u centralnoj Makedoniji, u plodnoj tikveškoj dolini, 15 km od Kavadaraca, oko 80 km od Skopja i oko 85 km od makedonsko-grčke granice. Arheološko nalazište Stobi se nalazi na samo par minuta vožnje od makedonskog autoputa sever – jug, koji danas povezuje Makedoniju sa Grčkom. Pod nazivom Stobi grad se prvi put pominje u istorijskim zapisima iz 2. veka p.n.e. Arheolozi međutim veruju da je drevni grad Stobi bio naseljen bar 400 godina ranije. Grad Stobi je postao bogat i napredan grad, kao i značajan hrišćanski centar, zahvaljujući svom položaju na raskrsnici važnih trgovačkih puteva. Grad Stobi je bio najveći rimski grad u Makedoniji, kasnije glavni grad provincije Macedonia Secunda, urbani, vojni, administrativni, trgovački i religiozni centar regiona i područja pod upravom Rimskog i ranovizantijskog carstva.

Google navigacija >>>OVDE


Ohrid Makedonija

sl.2 OHRID-min

Ohrid je veličanstven grad predivnog jugozapadnog dela Makedonije i vodeći letnji turistički centar zemlje, sa oko 42000 stanovnika, za koji kažu da je duša Balkana i svakako kolevka slovenske pismenosti. Grad Ohrid je smešten na obali Ohridskog jezera, udaljen oko 170 km od Skopja, glavnog grada Makedonije. Zahvaljujući svojim izvanrednim prirodnim lepotama, bogatom istorijskom i kulturnom nasleđu, Ohrid je od 1979. godine deo UNESCO svetskog kulturnog nasleđa. Ohridsko jezero zauzima živopisno područje od oko 350 km2 i poznato je po svojoj kristalno čistoj vodi, koja je providna do dubine od 22 metra, dok je ukupna dubina Ohridskog jezera 286 metara. Besprekorno bistra i čista voda Ohridskog jezera, uz spokojnu tišinu planinskog okruženja izuzetne lepote privlače posetioce od praistorijskog vremena.

Google navigacija >>>OVDE


Crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo Ohrid

sl.3 srkva sv.jovana ohrid-min

Ova jedinstveno lepa, majušna crkva se nalazi na jednom od najlepših delova obale Ohridskog jezera, na visokoj steni sa pogledom na nekadašnje naselje, koje je danas ribarsko i turističko selo Kaneo. Crkva Svetog Jovana u Ohridu je sagrađena u poslednjim decenijama 13. veka i posvećena je Svetom Jovanu Bogoslovu. Arheolozi veruju da je crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo u Ohridu izgrađena pre uspona Otomanskog Carstva, najverovatnije u 13. veku. Po svojoj arhitektekturi, crkva Svetog Jovana Bogoslova Kaneo pripada srednjovekovnim građevinama, čiji su graditelji ostvarili izuzetno uspešnu kombinaciju vizantijskih i jermenskih arhitektonskih elemenata. Crkva Svetog Jovana Kaneo je sagrađena od cigle i kamena, u obliku krsta upisanog u pravougaonu osnovu. Crkva Svetog Jovana Bogoslova u Kaneu je jedno od obeležja starog Ohrida i omiljeni simbor čitavog grada, kao i Makedonije.

Google navigacija >>>OVDE


Statua Aleksandra velikog u Skoplju

sl.4 Statua Aleksandra velikog u Skoplju-min

sl.5 Statua Aleksandra velikog u Skoplju-min

Spomenik koji se zvanično zove “Ratnik na konju”, a veoma je nalik Aleksandru Makedonskom na konju Bukefalu, postavljen je danas u centru Skoplja. Spomenik visok 28 metra, postavljen je na postolju visine 10 metara. Spomenik zauzima centralno mesto na novom “Trgu Makedonija” i najviši je takav spomenik uopšte. zrada spomenika u jednoj livnici u Firenci koštala je 9,4 miliona evra. To je projekat Vlade u sklopu kojeg se oko Vardara zidaju nove zgrade i postavlja više od 30 spomenika ličnostima iz makedonske istorije. Postavljanje spomenika je izazvalo kritike zvanične Atine i grčkih medija koji smatraju da Makedonija svojata antičku grčku istoriju i ocenjuju da je to provokacija tokom pregovora o rešavanju spora dva suseda oko naziva Makedonije. Makedonske vlasti nisu komentarisale te grčke primedbe. Zvaničan stav vlasti u Skoplju je da je Aleksandar Makedonski deo makedonske istorije.

Google navigacija >>>OVDE


Manastir Svetog Đorđa Kurbinovo

sl.6 Manastir Svetog Đorđa Kurbinovo-min

sl.7 Manastir Svetog Đorđa Kurbinovo-min

Crkva posvećena Svetom Đorđu se nalazi u regionu Prespanskog jezera, u blizini živopisnog sela Kurbinova, zagrljena prekrasnim obroncima planine I Nacionalnog parka Pelister.  Po vremenu oslikavanja fresaka i grčkom natpisu u severnom delu crkve, veruje se da je crkva Svetog Đorđa sagrađena 1191. godine, iako još uvek nema drugih pouzdanih podataka o zadužbinaru i vremenu njenog nastanka. Natpis u Kurbinovu je ispisan crnim slovima, u četiri reda, na svetloj, crvenkasto-smeđoj pozadini, na polju trapezoidnog oblika, na istočnoj strani ozidane časne trpeze. To je bio istroijski period tokom koga je Vizantijsko carstvo upravljalo područjem današnje Republike Makedonije, posle vladavine Cara Samuila, prvog slovensko-makedonskog cara i osnivača prve srednjovekovne slovensko-makedonske države.

Google navigacija >>>OVDE


Arheološko nalazište Bargala

sl.8 Bargala-min

Bargala je bio kasnoantički grad na površini od 5 hektara, u blizini današnjeg grada Štipa, koji se prvi put pominje 451. godine nove ere. Ime grada Bargala je tračkog porekla i pronađeno je na komemorativnoj ploči iz 371. godine na ulazu u grad, koji je bio odlično utvđen okolnim zidinama i odbrambenim kulama. Krajem 4. veka je drevno naselje Bargala služilo kao vojni logor rimskih legija u osvajanjima ka istoku. Posle razaranja su stanovnici Bargale sagradili novi grad koji je prerastao u značajan transportni i trgovački centar. Grad Bargala je postao episkopsko – vladičansko sedište u 5. i 6. veku, koje je zadržalo svoj značaj tokom slovenskog perioda uprave. Ovde su sagrađene tri bazilike krajem 4. veka, koje su obnovljene i proširene u 5. i 6. veku.

Google navigacija >>>OVDE


Manastir Presvete Bogorodice Eleuse

sl.9 Manastir veljusa-min

Manastir Presvete Bogorodice Eleuse, poznat i kao manasti Veljuša je sagrađen na stenovitom platou u selu Veljuša, oko 7 km zapadno od Strumice, odakle se pruža veličanstven pogled na dolinu Strumice. Manastir Veljuša, nazvan po selu u kome je smešten je 1080. godine osnovao monah Manuel, koji je većinu svog asketskog života proveo u Maloj Aziji, da bi kasnije postao strumički vladika. Postoje brojni pisani izvori o nastanku manastira Veljuše, od kojih je većina u arhivama manastira Ivirona na Svetoj Gori. Među pisanim dokumentima su mermerne ploče na ulaznim vratima manastira, koje predstavljaju najvažniji istorijski izvor, iako potiču iz skorije istorije, jer su originali natpisa odneti tokom Prvog svetskog rata u Arheološki muzej u Sofiju. Drugi značajni dokumenti o istoriji manastira Veljuše – presvete Bogorodice Eleuse su osnivačka povelja vizantijskog cara Aleksijusa Komnena iz jula 1085. godine, kojom je manastir dobio autonomiju i carski status, kao i povelja – tipih cara Manojla Komnena iz 1152. godine, koji je takođe sačuvan. Kasniji dokumenti o manastirskim posedima i inventaru potiču iz 1164. godine, gde su popisane sve manastirske dragocenosti. Međutim, manastir Veljuša je u 13. veku izgubio svoju autonomiju, da bi do 1913. godine bio pod upravom manastira Ivirona na Svetoj Gori Atonskoj.

Google navigacija >>>OVDE


Manastir Svetog Jovana Bigorskog

sl.10 sveti jovan bigorski-min

Manastir Svetog Jovana Bigorskog se nalazi u zapadnoj Makedoniji, na putu između Gostivara i Debra, u blizini sela Rostuše. Današnji manastir Svetog Jovana Bigorskog potiče iz 19. veka i sagrađen je na ostacima stare svetinje iz 1021. godine, po nekim istorijskim podacima zadužbine srpskog kralja Svetog Jovana Vladimira. Turci su manastir Svetog Jovana Bigorskog teško oštetili u 16. veku, kada je ostala samo mala crkva. Monah Ilarion i lokalni Mijaci su obnovili manastir Sveti Jovan Bigorski 1743. godine, kada je izgrađeno nekoliko monaških kelija. Početkom 19. veka, tokom upravo igumana Arsenija je manastir Sveti Jovan Bigorski proširen zahvaljujući pomoći brojnih Mijaka, jer predstavlja vekovno središte duhovnog života Mijaka.

Srpsko pleme Mijaka u današnjoj severozapadnoj Makedoniji, u području Dolna Reka, poznatom kao Mijačija, su srpska etnička grupa koja se dugo opirala bugarizaciji i komunističkom pokretu makedonizacije stanovništva. Mijaci su organizoani u plemenskim zajednicama sličnim srpskim plemenima u Hercegovini, Primorju, Staroj Crnoj Gori, Brdima, Metohiji i Raškoj. Mijaci su takođe veoma slični Srbima sa druge strane Šar planine, u metohijskoj Sirinićkoj župi, u Štrpcu i Brezovici. Najveća naselja Mijaka su Lazaropolje, Gari, Bituše, Selce, Osoj i Sušica. Međutim, danas se među Mijacima samo manjima određuje kao Srbi, dok većina sebe smatra Makedoncima, dok onih koji sebe smatraju Bugarima gotovo da uopšte nema.

Google navigacija >>>OVDE


Prespansko jezero – Region Prespe

sl.11 Prespansko jezero

Region Prespe je međudržavno zaštićeno područje i ekosistem od velikog značaja za biodiverzitet i endemske prirodne vrste, na nadmorskoj visini od 850 metara, okruženo planinskim vencima koji se prostiru obalama Prespanskog jezera između Grčke, Albanije i Makedonije. Region Prespe je stanište više od 1500 biljnih vrsta, 40 vrsta sisara, 260 vrsta ptica selica i stanarica, 32 reptila i amfibija i 17 vrsta riba, uključujući vrste koje se nalaze samo na ovom području. Močvare regiona Prespe predstavljaju pravi raj za posmatrače ptica iz čitavog sveta na području između Resenskog polja i planina Babe, Suve Gore i Galičice.

Google navigacija >>>OVDE


Heraklea Linkestis – Arheoliši lokalitet

sl.12 heraclea bitola-min

Heraklea Linkestis je jedan od najvažnijih drevnih gradova u Makedoniji. Grad je postojao više od milenijuma. Osnovana je sredinom IV veka pre nove ere. Filip II Makedonski kao važnu stratešku tačku.
Sredinom II veka p.n.e. Rimljani su osvojili Makedoniju i uništili njenu političku moć, a zatim pretvorili u pokrajnu  podeljenu u četiri oblasti. Uprkos ovoj situaciji, Heraklea koja je pripadala četvrtoj zoni u rimskom periodu I tokom tog perioda doživela je neku vrtu prosperiteta. To je pre svega posledica izgradnje puta preko Egnatije na kojem je ovaj grad bio važna stanica.
U ranom hrišćanskom periodu (IV-VI vijek), Heraklea je bila episkopsko sedište. Neki od njegovih biskupa primećeni su u aktima nekoliko crkvenih veća. Tako se episkop Euagrius spominje u aktima konvencije održanog u Serdici 343. godine, vladike Kuintilija na veću u Efezu 449. godine, i episkopa Beninusa u Carigradu u 553. U ranom hrišćanskom periodu dali su objekte Male i Velike Bazilike i Episkopska rezidencija i grobljanska bazilika sa nekropoljom izvan gradskih zidina. Život u Heraklei, kao I u mnogim drugim drevnim gradovima, umire krajem VI veka.

Na prelasku iz VI-tog u VII vek, prema istorijskim izvorima, u ovim krajevima naseljavaju  slovenska plemena.

Google navigacija >>>OVDE


Milenijumski krst – Skoplje

sl.13 Milenijumski krst-min

Milenijumski krst je jedan od najnovijih simbola Skoplja. Visok je 67 metara i širok 46 metara. Izgrađen je 2002. godine i završen je u avgustu 2002. godine. Ovaj krst je izgradila Makedonska pravoslavna crva, kako bi proslavila 2000 godina hrišćanstva u svetu i na makedonskom tlu. Izgrađena je i postavljena na najvišu tačku na planini Vodno, mesto koje je vekovima poznato kao mesto gde postoji Krst. Većinu vremena tokom vladavine Osmanlije u Makedoniji (14-20 vek) na ovom mestu je bio mali krst, tako da su ga turski i lokalni Makedonci nazvali “Krstovarom” (mesto gde postoji krst).

Google navigacija >>>OVDE


Pogledajte-još-Slovenija-min

Najlepša-mesta-Hrvatska-min

Najlepša-mesta-u-Bosni-min

Najlepše-u-SRBIJI-min

Najlepša-mesta-u-Crnoj-Gori-min